Home - over ons

Lid worden-doneren

Contact

Nieuws

Cultureel erfgoed

Natuurlijk erfgoed

Rondleidingen

Wandelingen

In de pers

Ideeën en projecten

 

Rondleidingen

Toeristische rondleiding bij Piégon

Toeristische rondleiding in Mirabel aux Baronnies

Toeristische en historische rondleiding bij Piégon

Deze plaats was al bewoond sinds de jongere steentijd.  In 1980 immers zijn er een oven en een werkplaats om steen te bewerken gevonden. In de Oudheid maakt dit gebied deel uit van de zogenaamde Confederatie der Voconcen, waar Vaison de hoofdstad van is. Het dorp Piégon heeft zich in de 11e eeuw ontwikkeld rondom het kasteel dat bovenop de heuvel stond en werd in 1315 opgenomen in de regio Dauphiné, waarna opname in het koninkrijk Frankrijk volgde in 1349. Tussen 1880 en 1930 trekken de mensen er weg, waarna de bebouwing op klei-ondergrond langzaam in verval geraakt. De bewoning zal daarna wat meer excentrisch worden, rondom de agrarische gebieden. Vandaag bestaat alleen nog de kerktoren, waarvan de klokken nog altijd functioneren.

   

Fresco's over het verzet (zie plattegrond hierboven, nummer 6) Kruis uit de 19e eeuw (no. 5)
   
Wasplaats (no. 4) Kunstwerk "La belle vendangeuse" (no. 1) (de mooie druivenoogstster)    
   
Kerk Notre Dame (OLV) du Cadenet (no. 2) Het verlaten dorp (no. 3)    

Toeristische en historische rondleiding in Mirabel aux Baronnies

   

« Dorp van lichte stenen, badend in verblindend gulden licht: hoe zouden we voorbij kunnen gaan aan hoe Mirabel in de loop der eeuwen geweest is?

De geschiedenis spreekt op elke hoek van kromme steegjes tot ons, bij de afslagen naar landweggetjes, bovenop de heuvels waar de mistral flink waait, in de schaduw van eeuwenoude witte eiken, die lijken te trillen in de warmte en door de scherpe fluittoon van de krekels, die even stil vallen als we erlangs lopen, maar evengoed weer doorgaan, achter onze rug.»

Claude Léone-Chanot, mei 1988
Citaat uit « Mirabel aux Baronnies, een paradijselijk plekje»

   
   

   
Op het plattegrond hierboven: no. 3 No. 7 No. 10